Historia i historiozofia w „Nie-Boskiej komedii”
klp.pl Lektury Analizy i interpretacje Motywy literackie Epoki
Krasiński, prezentując poglądy prowidencjalne przyjął więc, że człowiek ma pewien margines działania. Granicę tę wyznaczył Bóg, który bacznie strzeże, by ludzie jej nie przekraczali. W ten sposób można tłumaczyć interwencję Stwórcy w spór toczony na ziemi. Człowiek nie został powołany do życia, aby drastycznie i krwawo zmieniać świat, ale do tego, by zaakceptować panujące na nim zasady, w tym nierówność między ludźmi. Takie wnioski mogą płynąć z lektury „Nie-Boskiej komedii”.

Sama historia odgrywa ważną rolę w utworze. Wydarzenia trzeciej i czwartej części rozgrywają się na bliżej nieokreślonej, ale łatwej do zinterpretowania osi czasowej. Rewolucja niemal zawsze oznacza pewien „skok”, Krasiński starał się przekonać, że nie zawsze odbywa się on „do przodu”. Echa Rewolucji Francuskiej oraz powstania listopadowego są wyraźnie słyszalne w utworze. Autor przytaczał je jako wielkie porażki ludzkości. Zwłaszcza Rewolucję Francuską uznawał za pogwałcenie boskiego porządku świata i zdobycie władczy przez niepredysponowany do tego motłoch.

strona:   - 1 -  - 2 - 


  Dowiedz się więcej
1  Hrabia Henryk i Pankracy jako bohaterowie romantyczni
2  Okoliczności powstania Nie-Boskiej komedii
3  „Nie-Boska komedia” jako dramat rodzinny (motyw rodziny)



Komentarze
artykuł / utwór: Historia i historiozofia w „Nie-Boskiej komedii”


  • Krasiński wzorował się na heglowskich "racjach czastkowych"- zarówno arystokraci, jak i rewolucjoniści mieli swoje racje, którym nie można jednoznacznie zaprzeczyć. Krasiński zgadzał się, a zarazem nie zgadzał z obydwiema stronami. To Bóg ostatecznie "dyktuje warunki" historii swiata, działa ponad człowiekiem.
    Ewa 2 ()

  • Chrystus nie opowiada się po żadnej ze stron jest ponad tą walką, ponad ludzka historią, nie może sie opowiedzieć po żadnej ze stron bo ani arystokraci ani rewolucjoniści nie postepują właściwie i po chrzescijańsku.
    Ewa ()





Tagi: